امروز زادروز یکی از برترین ورزشکاران تاریخ است که تاثیر زیادی بر جامعه و دوران خود گذاشت. بهترین بوکسور قرن بیستم که قهرمانیهای بسیاری در کارنامهاش دیده میشوند، به جایگاهی افسانهای دست یافته است؛ جایگاهی که شاید هیچ ورزشکار دیگری به آن نرسد.
به گزارش مگ دید، کاسیوس کلی هفدهم ژانویه ۱۹۴۲ در لوییزویل کنتاکی به دنیا آمد. این نام را پدرش به افتخار کاسیوس مارسلوس کلی، سیاستمدار، که به عنوان سفیر آمریکا در اتحاد جماهیر شوروی کار میکرد، روی او گذاشت. کلی جوان سال ۱۹۶۰ از مدرسه فارغالتحصیل شد و تا آن زمان ۱۰۰ پیروزی و هشت شکست در بوکس آماتور داشت.
بازیهای المپیک رم
کلی سال ۱۹۶۰ برای بازیهای المپیک رم به تیم بوکس آمریکا فراخوانده شد ولی به دلیل ترس از پرواز ممکن بود آن بازیها را از دست بدهد. او گفت: «بیشتر نگران پرواز بودم تا بوکس.» کلی در یکی از مستندهای مربوط به خودش گفت: «نگران دعوا نبودم. نگران پرواز بر فراز زمین بودم.»
همانگونه که پل مورگان در کتابش «محمد علی: مبارزه قرن» نوشت، کلی (علی) بعد از مدتها متقاعد شد که به رم برود. او در نهایت موافقتش را بیان کرد؛ البته به شرط داشتن چتر نجات!
او در دور یکچهارم نهایی مسابقات بوکس بازیهای المپیک به اتفاق آرا گنادی شاتکف، قهرمان المپیک از اتحاد جماهیر شوروی، و در نیمهنهایی تونی مادیگان استرالیایی را شکست داد و در مبارزه برای نشان طلا زبیگنیو پترژیکوفسکی را ملاقات کرد که او را نیز با رای قاطع داوران شکست داد تا قهرمان المپیک شود.
کلی از اتفاقی تلخ پس از بازگشتش به آمریکا چنین گفت: با مدال روی سینه وارد رستوران شدم و یک فنجان قهوه و یک هاتداگ خواستم. به من گفته شد که آنها به سیاهپوستان خدمتی ارائه نمیدهند. سه روز پیش برای کشور جنگیدم و میخواهم غذا بخورم. قهرمان المپیک نمیتواند در رستوران غذا بخورد؟ اشکالی ندارد.»
این بوکسور آن قدر از آن رفتار ناراحت بود که مدال طلای المپیکش را به رودخانه انداخت.
بسیاری از بوکسورها پس از قهرمانی در المپیک، راهی بوکس حرفهای میشوند. کلی نیز از این قاعده مستثنی نبود. مبارزه برای عنوان قهرمان جهان. او قبل از مبارزه با سانی لیستون برای عنوان قهرمانی جهان با هنری کوپر بریتانیایی در ورزشگاه ومبلی دوئل داشت. این مبارزه با حضور ۵۵ هزار تماشاگر برگزار شد. کلی با تاجی شبیه تاجی که ملکه انگلیسی بر سر داشت وارد رینگ شد و به همین دلیل او را هو کردند.
گرویدن به دین اسلام
کلی پس از مبارزه با لیستون از گرویدنش به دین اسلام خبر داد. او نام محمد علی را برای خودش انتخاب کرد. علی به خبرنگاران گفت: «من محمد علی هستم؛ یک اسم آزاده. این اسم به معنای «حبیب خدا» است و من اصرار دارم که مردم هنگام صحبت با من و درباره من از آن استفاده کنند.»
قهرمان جهان در آن زمان جو فریزر آمریکایی بود. علی به دنبال مبارزه با او و بازپسگیری عنوان قهرمانی جهان بود. بوکسورها در پایان سال ۱۹۷۰ قراردادی را برای برگزاری مبارزه امضا کردند. این مبارزه جذابیت زیادی ایجاد کرد چون اولین بار بود که قهرمانان سابق و شکستناپذیر مدافع عنوان قهرمانی با هم ملاقات میکردند. این مبارزه که در نیویورک برگزار شد در۵۰ کشور جهان پخش شد و حدود ۳۰۰ میلیون بیننده آن را از تلویزیون تماشا کردند. فریزر با تصمیم کامل داوران پیروز شد و اولین شکست دوران حرفهای علی را به او تحمیل کرد.
علی و فریرز در سال ۱۹۷۴ دوباره با هم روبهرو شدند و این بار محمد علی موفق میشود فریرز را شکست دهد. سال ۱۹۷۵ یکی از سختترین نبردهای بین علی و فریرز انجام شد. این مبارزه ۱۴ راند به طول انجامید که در نهایت محمد علی پیروز شد.
علی بعد از آن نبرد شکستهای بسیاری را پذیرا شد. او مقابل لری هولمز ناکاوت شد و در نهایت سال ۱۹۷۹ بازنشستگیاش را از ورزش حرفهای اعلام کرد.
محمد علی سال ۱۹۸۴ به بیماری پارکینسون مبتلا شد. بیماری او به دلیل ضربههایی بود که در بوکس به سرش وارد شده بودند. علی در نهایت روز سوم ژوئن ۲۰۱۶ به دلیل مشکل تنفسی در ۷۴ سالگی درگذشت. او در اسکاتسیدل آرویزونا به خاک سپرده شد. استعداد بیسابقه و جنجالها او را به یکی از شناختهشدهترین چهرههای قرن بیستم تبدیل کرد.
مگ دید
