این اقدامی است با ۴ پیامد:
۱. هدیهای مستقیم به تروریسم شوم و سازمانیافته و تروریستهای شناسنامهدار با محوریت رژیم اسرائیل، در حالیکه رهبران اروپایی میدانند امنیت اروپا وامدار نقش بیبدیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در شکست داعش و جلوگیری از گسیل آنها به اروپا بوده است؛ (نتیجه: مصداق روشن ناسپاسی)
۲. تروریستیخواندن نیروی مسلح رسمی یک کشور مستقل، مقتدر و موثر، ایجاد کننده رویهای خطرناک در روابط بین الملل؛ (نتیجه: حرکت آگاهانه در مسیر تشدید تنش)
۳. بلندتر شدن دیوار بیاعتمادی نسبت به بانیان و حامیان مصوبه دیروز، در پی بدعهدیهای مکرر آنها در برجام، فعال کردن مکانیسم ماشه، اعمال تروریسم اقتصادی و مداخلات مستقیم و غیرقانونی در امور داخلی یک کشور با پوشش «حقوق بشر گزینشی»؛ (نتیجه: کاهش وزن و اعتبار اروپا در معادلات غرب آسیا)
۴. اطلاق عنوان بی مبنای «تروریست» به یک نهاد حاکمیتی که یادآور منطق زور و «قانون جنگل» است. (نتیجه: تضعیف بنیانهای حقوق بینالملل)
و پیام آن: جای تاسف است که اروپا بهجای اصلاح رفتار، آگاهانه مسیر پرهزینه تقابل را انتخاب کرده است.
